Usuwanie pestek z surowca przed jego przetwarzaniem jest konieczne z wielu względów. Pestki zawierają alkaloid-amygdalinę, która jest glukozydem będącym połączeniem cukru z aldehydem benzoesowym lub cyjanowodorowym. W wyniku hydrolizy enzymatycznej lub kwaśnej amygdaliny uwalnia się kwas pruski, który powoduje zmiany smakowo- aromatyczne gotowego produktu. Usunięcie pestek umożliwia usprawnienie procesu technologicznego oraz ochronę urządzeń mechanicznych. Uniwersalnym urządzeniem do odzielania pestek jest drylownica. Podstawowym elementem roboczym jest zespół dwóch walców, z których jeden jest uzębiony, a drugi ogumiony. Walce obracają się w przeciwnych kierunkach ugniatając owoce, przy czym miąższ nadziewa się na uzębiony walec, a pestki są wciskane w miękką gumę drugiego walca i nie zgniecione przechodzą przez miejsce zbliżenia walców, po czym zza pomocą zgarniacza pestek zostają skierowane do wysypu odprowadzającego. Miąższ zostaje oddzielony od uzębionego walca za pomocą grzbieniowatego zbieracza i spada do rynny zbiorczej. Inne rozwiązanie ma drylownica do owoców okrągłych, jak wiśnie i czereśnie. Owoce przez lej zasypowy wpadają do szeregowo rozmieszczonych na powierzchni bębna zaokrąglonych wgłębień, na których dnie są otworki wielkości pestek. W górnej części urządzenia, tuż nad wgłębieniami w bębnie, sa umieszczone stemple sprzężone mimośrodowo z bolcami. Podczas pracy urządzenia ... czytaj dalej
Celem tego zabiegu jest usunięcie części niejadalnych, trudno strawnych lub szkodliwych. Czynności wchodzące w skład tego zabiegu obejmują: -usuwanie szypułek, ogonków, pozostałości kielichów pokwiatowych, -obieranie owoców i warzyw, -łuszczenie, -usuwanie pestek lub gniazd nasiennych, -nakłuwanie. Obrywanie szypułek. Szypułki i inne fragmenty zielone mają odmienny skład chemiczny i cechy organoleptyczne w porównaniu z miąższem owoców. Wiąże się to z obecnością w nich barwników chlorofilowych, garbników oraz różnych alkaloidów. Jednocześnie znacznie wyższa w szypułkach niż w miąższu jest aktywność enzymów utleniających i pektolitycznych. Rozdrabnianie owoców wraz z częściami zielonymi wpływa decydująco na smak i barwę produktu gotowego. Najbardziej popularnym urządzeniem do odszypułkownia jest maszyna składająca się ogumionych wałków, ułożonych równolegle na ramie nośnej zamontowanej przegubowo na podstawie, co umożliwia ustawienie obrywarki pod pewnym kątem. Szypułki wraz z owocami przesuwając się po pochyło ustawionej obrywarce zostają oderwane od owoców na skutek wkręcenia pomiędzy obracające się wałki. Działające równocześnie natryski ułatwiają przesuwanie owoców, a jednocześnie je myjąc. •Usuwanie skórki z owoców i warzyw, czyli obieranie, jest wykonywane przede wszystkim w trakcie przerobu warzyw korzeniowych. W przetwórstwie owoców obieranie stosuje się tylko w ... czytaj dalej
Przebieranie polega na oddzieleniu zanieczyszczeń obcych oraz owoców i warzyw nie nadających się do przerobu, tj. niedojrzałych, nadgniłych, przejrzałych, uszkodzonych mechanicznie. Czynność ta może być wykonywana przed lub po myciu surowca, lub kilkakrotnie w czasie trwania procesu. Podczas przebierania, niektórych surowców stosuje się równolegle doczyszczanie ręczne. Sortowanie owoców i warzyw ma na celu ujednolicenie ich pod względem wielkości, barwy, ciężaru dojrzałości. Tak przygotowany surowiec ułatwia proces technologiczny, ponieważ owoce i warzywa o jednakowej wielkości i dojrzałości mają ujednolicony wygląd i skład chemiczny. Do sortowania owoców drobnych i kulistych (np. wiśni, jagód) służą sortowniki sitowe lub bębnowe z zainstalowanymi sitami o otworach różnej wielkości. Śliwki, wiśnie, winogrona segreguje się w całości, natomiast gruszki, brzoskwinie, morele – po obraniu, przecięciu na pół i wyjęciu pestki. Oprócz sit do sortowania stosuje się sortowniki taśmowe, obrotowe, kaskadowe, elektroniczne, wagowe, linkowe i wialnie. W ostatnich latach coraz większą uwagę przywiązuje się do sortowania owoców i warzyw według barwy. Do obiektywnej oceny barwy stosuje się różnego rodzaju urządzenia, np. elektroniczny pomiar barwy. Warzywa wysokoskrobiowe sortuje się na podstawie różnicy w ciężarze. Środowiskiem sortującym jest odpowiednio dobrane stężenie soli kuchennej. Ta ... czytaj dalej
Przed skierowaniem surowca do mycia należy dokonać wstępnego przeglądu i kwalifikacji danej partii, eliminując te opakowania w których występują owoce lub warzywa zapleśniałe, mechanicznie uszkodzone lub nadgniłe. Zasadniczym celem mycia jest redukcja mikroflory powierzchniowej i warzyw oraz usuwanie zanieczyszczeń organicznych i mineralnych. Dla poszczególnych grup surowca są ustalane zarówno metody, jak i odpowiednie urządzenia do mycia. Obecnie ze względu na stosowanie dużej związków ochrony roślin obowiązuje zasada, że wszystkie owoce i warzywa muszą być poddane myciu. Nie wolno tego zabiegu pominąć nawet w przypadku owoców o bardzo delikatnej strukturze. Do mycia należy używać wody zdatnej do picia, zimnej, w miarę możliwości o temp. poniżej 15°C. Stosowanie wody ciepłej wpływa na szybki rozwój mikroflory, a wzrost temperatury powoduje ługowanie składników ekstraktowych. W zależności od rodzaju surowca jest wymagane stosowanie od 15 do 45 dm3 wody do przetworzenia 1 kg. Czasami dodaje się do wody od 5 do 10 mg/kg wolnego chloru w celu zabezpieczenia urządzeń przed zakażeniem bakteriami wprowadzanymi przez brudne surowce. Chlor dodany w małych ilościach nie wpływa na smak żywności i nie powoduje korozji urządzeń, natomiast działa bakteriobójczo i eliminuje niepożądany zapach. Ustawodawstwo polskie obecnie nie dopuszcza jeszcze stosowania w myciu surowców związków chemicznych lub innych substancji ... czytaj dalej