mar 12

Wiele nowych rozwiązań dotyczy urządzeń umożliwiających blanszowanie parą wodną. Zaletą tych urządzeń są minimalne straty substancji roz­puszczalnych i niewielka ilość ścieków, wadą zaś mała wydajność cieplna wynikająca z niskich war­tości współczynników wymiany ciepła oraz trudno­ści w kontrolowaniu przebiegu procesu. Przykła­dem takiej konstrukcji są urządzenia hydrosta­tyczne, wykorzystujące energię odpadową zawartą w oparach. Blanszowniki hydrostatyczne charak­teryzują się hermetyczną konstrukcją komory pa­rowej (zamknięcie wodne na wyjściu i wejściu), re­cyrkulacją oparów oraz automatyzacją dopływu pary, zgodnie z panującą wewnątrz komory żąda­ną temperaturą blanszowania. Wzdłuż komory, pod taśmą z produktem są umieszczone dysze Venturiego, do których jest podawana wysokoprężna para z kotła. Przepływ pary w odpowiednio ukształtowanych kanałach wytwarza podciśnienie w przestrzeni otaczającej dysze, co powoduje zasy­sanie oparów przepływających przez przewody re­cyrkulacyjne do dysz, gdzie następuje ich wymieszanie ze świeżą parą. Dopływ wysokoprężnej pary jest regulowany zaworem automatycznym, który jest otwierany samoczynnie w zależności od temperatury panującej wewnątrz bl ans z o wnika. Tego typu urządzenie zużywa ok. 1 kg pary na 2-4 kg blanszowanego produktu. Innym rozwiązaniem jest blanszownik połączony ze schładzaczem ame­rykańskiej firmy GEM. W tym urządzeniu ... czytaj dalej

mar 12

Proces blanszowania może być wykonywany w blanszownikach o działa­niu okresowym lub ciągłym. W przemyśle owocowo-warzywnym pracują przede wszystkim urządzenia o działaniu ciągłym, wśród których w zależno­ści od sposobu przesuwania surowca rozróżnia się: blanszowniki taśmo­we, ślimakowe, bębnowe i rurowe. W tych urządzeniach produkt jest ogrzewany najczęściej parą wodną. Nie skroplone opary uchodzą do atmosfery, unosząc ze sobą duże ilości nie wykorzystanej energii cieplnej. Sprawność cieplna blanszowników taśmo­wych (kubełkowych) wynosi 20-27%, bębnowych zaś 17-50%. Podobną sprawność mają blanszowniki parowe, w których para wodna jest doprowa­dzana bełkotką bezpośrednio pod przenośnik sitowy lub kubełkowy, na którym jest przenoszony produkt. Wymienione typy blanszowników są urzą­dzeniami przestarzałymi, energochłonnymi, mało wydajnymi oraz powodują­cymi duże obciążenie ścieków, dlatego w ostatnich latach są prowadzone in­tensywne poszukiwania bardziej efektywnych metod blanszowania. Szcze­gólną uwagę zwraca się na takie typy urządzeń, które charakteryzują się minimalnym zużyciem wody i energii. Zmniejszenie zużycia wody w procesie blanszowania owoców lub warzyw ogranicza ilość ścieków oraz straty rozpu­szczalnych składników surowca. Nowoczesnym blanszownikom są stawiane następujące wymagania: -      równomierne doprowadzenie ciepła do blanszowanego produktu; -      ... czytaj dalej

mar 12

W zależności od kierunku przetwarzania surowca oraz metody utrwalania produktu blanszowanie spełnia różnorodne zadania. Podstawowym celem blanszowania jest zniszczenie enzymów obecnych w owocach i warzywach przy użyciu ciepła, co pozwala na wyeliminowanie uwarunkowań powodujących biochemiczne zmiany jakościowe produktu. Unieczynnienie enzymów na początku każdego procesu technologicznego i związane z nim zahamowanie procesów hydrolitycznych i oddechowych zachodzących w owocach i warzywach zapobiega przede wszystkim ciemnieniu,utlenieniu witaminy C. Ponadto blanszowanie zapobiega powstawaniu niepożądanych obcych posmaków podczas przechowywania min. produktów mrożonych, stabilizuje barwę wyłączając reakcje związane z utlenieniem i rozkłądem chlorofilów i karotenoidów. Dodatkowe korzyści, jakie wiążą się z procesem blanszowania, to: - koagulacja białek połączona ze zmniejszeniem objętości i wydzieleniem wody. Kurczenie się produktu dopiero w fazie sterylizacji konserw powodowałoby istotne ubytki masy, a jednocześnie usunięcie skrobi, która przechodząc do zalewy konserwy, np. w przypadku grochu, powodowałaby jej mętnienie; -redukcja niepożądanego smaku niektórych warzyw (np. gorzkiego smaku kapusty, kalafiorów, kapusty brukselskiej); -usuwanie powietrza występującego w przestrzeniach międzykomórko­wych tkanki roślinnej, co zwiększa gęstość produktu, a jednocześnie zapobiega utlenianiu podczas przechowywania ... czytaj dalej