Blanszowniki wodne są tańsze w eksploatacji, co wynika przede wszystkim z dobrego przewodnictwa ciepła oraz wysokiej wydajności cieplnej. Wadą :h urządzeń są znacznie większe straty spowodowane wyługowaniem substancji rozpuszczalnych w wodzie oraz zwiększoną ilością ścieków. Najprostszym urządzeniem do blanszowania wodnego jest blanszownik rurowy wykonany z rury, przez którą są tłoczone warzywa i ogrzana parą woda. Najbardziej ekonomicznym blanszownikiem natryskowym jest urządzenie duńskiej firmy Cabin plant A/S. Jest to poziomy tunel, wewnątrz którego przenośniku taśmowym jest przesuwany produkt, przechodzący kolejno przez sekcje: podgrzewania, blanszowania, utrzymania temperatury, chłodzenia i osuszania. Czynnikiem grzejnym jest woda natryskiwana na produkt i przepływająca przez kolejne sekcje przeciwprądowo do kierunku przesuwania się przenośnika z produktem. Woda o temp. 16°C natryskiwana na gorący produkt w 11 sekcjach chłodzenia ogrzewa się stopniowo do temp. ok. 71°C. Woda ta jest kierowana przez inżektor parowy do sekcji podgrzewania wstępnego. Wtrysk pary w inżektorze jest regulowany automatycznie i ma na celu utrzymanie temperatury wody na stałym poziomie 71°C. W oddzielnym obiegu przepływa woda o temp. 91°C, ogrzewająca natryskowo produkt w trzeciej sekcji właściwego blanszowania. Za sekcją chłodzenia wodnego znajduje się sekcja chłodzenia wyparnego. W tej sekcji gorący produkt jest poddawany ... czytaj dalej
Proces blanszowania może być wykonywany w blanszownikach o działaniu okresowym lub ciągłym. W przemyśle owocowo-warzywnym pracują przede wszystkim urządzenia o działaniu ciągłym, wśród których w zależności od sposobu przesuwania surowca rozróżnia się: blanszowniki taśmowe, ślimakowe, bębnowe i rurowe. W tych urządzeniach produkt jest ogrzewany najczęściej parą wodną. Nie skroplone opary uchodzą do atmosfery, unosząc ze sobą duże ilości nie wykorzystanej energii cieplnej. Sprawność cieplna blanszowników taśmowych (kubełkowych) wynosi 20-27%, bębnowych zaś 17-50%. Podobną sprawność mają blanszowniki parowe, w których para wodna jest doprowadzana bełkotką bezpośrednio pod przenośnik sitowy lub kubełkowy, na którym jest przenoszony produkt. Wymienione typy blanszowników są urządzeniami przestarzałymi, energochłonnymi, mało wydajnymi oraz powodującymi duże obciążenie ścieków, dlatego w ostatnich latach są prowadzone intensywne poszukiwania bardziej efektywnych metod blanszowania. Szczególną uwagę zwraca się na takie typy urządzeń, które charakteryzują się minimalnym zużyciem wody i energii. Zmniejszenie zużycia wody w procesie blanszowania owoców lub warzyw ogranicza ilość ścieków oraz straty rozpuszczalnych składników surowca. Nowoczesnym blanszownikom są stawiane następujące wymagania: - równomierne doprowadzenie ciepła do blanszowanego produktu; - ... czytaj dalej